راه طولانیست و زمان کوتاه اما تو نمی دانی کی و تا کجا این راه را می فرسایی  و نفس به نفس این خاک می دهی یک روز دو روز ده سال  صد سال راستی حالا تو  کمی شانس می آوری با اعمال شاقه با کوله باری ازدرد با بی مهری هایی به وسعت طبیعت  ولی نمی دانی زیاد توفیقی ندارد کی و کجا  مهم این است که تو می روی به آنجا که هیچ کس نمی داند به آنجا که مجهول است به آنجا که ناکجاست .